Monday, 19 June 2017

புதிய வரிசை எண் 487வழிபாடு புத்தக எண் 326




                                           புதிய வரிசை எண் 487   வழிபாடு புத்தக எண்  326


                                                                 குரு மஹிமை ......இசை 
C

                                                            புதிய வரிசை எண்   487வழிபாடு புத்தக எண்  326

                                                           " அப்படி யேழும் " என்று தொடங்கும் பொதுப் பாடல் 

                                                                                   கேதாரம்   ராகம் 

                                                                                பாடலின் பொருளுக்கு 

                                        http://www.kaumaram.com/thiru/nnt1205_u.html

                                                      
                                                                      17.10.2010 விஜய தசமி வழிபாடு 
                 

                                                                   

Utube  Link for ANDROID  and   IPAD   PHONE


https://youtu.be/OMm2L_sJjNY
                                                                                              அன்பர்கள்



                                                               

   
Utube  Link for ANDROID  and   IPAD   PHONE 

  https://youtu.be/uP8WIJKkB-Q  

                                                                             குரு சமர்ப்பண  விழா 

                                                                                                 23-4-2017



                                                                                                                                                                     

Utube  Link for ANDROID  and   IPAD   PHONE

https://youtu.be/s1AJ3sfQLhw
                                                      முருகா சரணம் 

Thursday, 15 June 2017

அபிராமி அந்தாதி வரிசை ....பாடல் 5


                                                           அபிராமி அந்தாதி  வரிசை ....பாடல்  5

                                                                                  

                                                                                                                                                                                      
                           

                                                                                                                                                           
                                                         பிராமி அந்தாதி - 5

பொருந்திய முப்புரை, செப்புரை செய்யும் புணர்முலையால்,
வருந்திய வஞ்சி, மருங்குல் மனோண்மணி,வார்சடையோன்,
அருந்திய நஞ்சு, அமுதாக்கிய அம்பிகை, அம்புயமேல்,
திருந்திய சுந்தரி அந்தரி பாதம் என் சென்னியதே

அன்பரின் விளக்கவுரை 

எம் அன்னை, அனைத்து உயிர்களிடத்தும், முப்புரையால்,நிரம்பி இருக்கிறாள். செப்பாலான உரை அணிந்த அடர்ந்ததனங்களின் பாரத்தினால், வருந்தும் வஞ்சிக் கொடி போன்றஇடையை உடைய மனொன்மணியே ! நீண்ட சடையை உடையசிவபெருமானும் அன்றொருனாள் அருந்திய விஷத்தையும்அமுதமாக ஆக்கிய அம்பிகையே. தாமரை மலரின் மேல்வீற்றிருக்கும் சுந்தரியே. அந்தத் தாமரை மலரினும் மெல்லியநின் பாதங்களை என் தலை மேல் கொண்டேன் என்றுசொல்கிறார் பட்டர்.
முப்புரை என்றால் என்ன ? மூன்று தொழில்கள். படைத்தல்,காத்தல், அழித்தல். முத்தொழில் புரியும் தேவர்கள் எனபடைத்தலுக்கு பிரமனையும், காத்தலுக்கு விஷ்ணுவையும்,அழித்தலுக்கு சிவ பெருமானையும் குறிப்பிடுவது வழக்கம்.ஆனால், இங்கோ, முத்தொழிலும் புரிபவளாக அபிராமியையேகாட்டுகிறார் பட்டர் ! பொருந்திய முப்புரை என்று இரண்டேவார்த்தைகளில் அன்னை முத்தொழிலும் புரிவதைச் சொல்லிவிடுகிறார்.
“திரிபுரை” என்ற, அம்பாளின் நாமத்தை இங்கே “முப்புரை” என்று குறிப்பதாகவும் கொள்ளலாம்.
‘புரை’ என்பது ‘மூத்தவள்’ என்னும் பொருளிலும் வரும். அதனால், இங்கே “முத்தேவருக்கும் மூத்தவளான அம்பிகை” என்று குறிப்பிடுவதாகவும் கொள்ளலாம்.
அப்படிப்பட்ட திரிபுரையான அம்பிகை, இங்கே ஒரு ‘செப்பிடு வித்தை’ செய்கிறாள்! என்ன வித்தை அது? ஞானமலைகளாய் இருக்கிற நகில்கள் இரண்டையும் மூடி மறைக்கும் வித்தையாம் அது! செப்பிடு வித்தை காட்டுபவர்கள் செப்பாலான பாத்திரத்தைக் கவிழ்த்து வைத்து வித்தை காட்டுவார்கள். அதே போன்று, அன்னையும், தன் இரு நகில்களையும் மூடி வைத்திருக்கிறாளாம்! ‘செப்பு போன்று அழகிய” நகில்கள் என்றும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்!
"செப்பு உரைசெய்யும்" என்பது மிக அழகான பதப் ப்ரயோகம்!- குமிழ் போன்ற மாணிக்கச் செப்பினை அழகியரின் முலையழகிற்கு உவமையாகச் சொல்வது தமிழ் மொழியின் இலக்கிய வழக்கம்!.
‘செப்பன்ன மென்முலைச் செவ்வாய்ச் சிறுமருங்குல் நப்பின்னை நங்காய்’ என்ற ஆண்டாள் பாசுரமும் நாமெல்லாம் அறிந்த ஒன்றுதானே!!
அந்த நகில்களோ, அந்தக் காமேஸ்வரனுடன் ஒன்றி இருக்கின்றன. அதனால்தான் அவற்றைப் “புணர்முலை” என்று குறிப்பிட்டார்.
அந்த நகில்களின் பாரம் தாங்காமல் அன்னையின் இடுப்பு – மருங்குல் – வருந்துகிறதாம்!
இதே போன்று, அந்தத் தாயின் சௌந்தர்யத்தை வர்ணிக்கும் பாடல் ஒன்று, சௌந்தர்ய லஹரியிலே 80 வது பாட்டுல வருகிறது.
தேவீ ! உன் பதியான பரமேஸ்வரனின் பெருமைகளை , நீ, நினைத்து ,நினைத்து மகிழ்வதால் , உன் தங்கக்கலசம் போன்ற ஸ்தனங்கள் , அடிக்கடி வியர்த்து , பூரிப்பதால் , மன்மதன் , இந்த ஸ்தன
சுமையினால்உன் இடுப்பு ஒடிந்து விழுந்துவிடப் போகிறதே என்று உன் இடுப்பை வள்ளிக் கொடிகளால் மூன்று சுற்றாக சுற்றி
இருப்பது போல்தோன்றுகிறது
இப்படி, சௌந்தர்ய லஹரியின் பாடலையும், அந்த ஆதி சங்கரரின் வாக்கையும்கூட, இங்கே ப்ரதிபலிக்கிறார் அபிராமி பட்டர்!
“இப்படிப்பட்ட மனோன்மணி என்ன செய்தாள் தெரியுமா” என்று அழகான கதை ஒன்றைச் சொல்லுகிறார் அபிராமி பட்டர்!
தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது, ஆலகால விஷம் தோன்றியது. அதனைக் கண்டு அஞ்சி அனைவரும் ஓடியபோது, அந்தப் பரமேஸ்வரன், தானே முன்வந்து, அதனை அருந்திவிட்டான்! ஆனாலும், அந்த சிவனின் வயிற்றிக்குள் அண்டங்கள் அனைத்தும் இருக்கின்றன அல்லவா? அதனால், அம்பிகை, ஓடிவந்து சிவனாரின் கழுத்திலே கையை வைத்து, விஷம் அதற்குக் கீழே பரவாமல் தடுத்திவிட்டாள்! அப்படித் தடுத்ததன் மூலம், அண்டங்களைக் காத்தது மட்டுமின்றி, அந்த சிவனின் உயிரையும் காத்துவிட்டாள் என்று கூறுகிறார் பட்டர்!!
அவள், சிவபெருமான் அருந்திய நஞ்சு பரவாமல் மட்டும் செய்துவிடவில்லை; அவன் உயிரைக் காப்பதை மட்டும் செய்துவிடவில்லை – என்ன செய்தாள்? அவன் அருந்திய நஞ்சானது அமுதாக மாறிவிடும்படி செய்துவிட்டாள்! “அருந்திய நஞ்சு அமுதாக்கிய அம்பிகை”!! நஞ்சை அருந்தியவன் இறவாமல் தடுத்தது மட்டுமல்ல; என்றுமே இறவாமல் இருக்கும்படியும் செய்து விட்டாள் அவள்!!
வார்சடையோன் என்று சிவபெருமானைக் குறிக்கிறார். நீண்டசடைமுடி உடையவன் என்று சிவபெருமானை இங்குமட்டுமல்ல - மற்றும் நிறைய பாடல்களிலும் குறிப்பிடுகிறார்.ஜடா முடி தாரியாகவே ஈசன் பற்றிப் பேசுகிறார்.

அப்படிப்பட்ட நீண்ட சடைமுடி கொண்ட ஈசன் அருந்தியநஞ்சினையும் அமுதாக்கி ஈசனையே வாழவைத்த சக்தி எம்அன்னை !

நீலகண்டன் என பெயர் பெற்ற அந்த ஈசன் அந்த ஆலகாலவிஷத்தை உண்டும் கூட ஒன்றும் ஆகாமல் இருந்தது அபிராமிஅன்னை அருள்கூர்ந்து அந்த விஷத்தையே அமுதமாகஆக்கியதால் அல்லவா !
இந்த விஷயத்தை சௌந்தர்ய லஹரி மிக அழகாகச் சொல்லுகிறது :

“அம்பாளைவிட மங்கள வஸ்து இல்லை. ஸர்வ மங்கள மாங்கல்யே என்பார்கள். அவளுடன் சேர்ந்திருப்பதாலே பரமேசுவரனும் மங்களஸ்வரூபியாகிறார். மங்களமே வடிவான அம்பிகை மகா சுமங்கலி. அவளுடைய சௌமங்கலியத்துக்கு எப்படி பங்கம் உண்டாக முடியும்?இதனால்தான் ஆலஹால விஷம் சாப்பிட்டுக்கூடப் பரமேசுவரன்சௌக்கியமாகவே இருக்கிறார் என்று ஆச்சாரியாள் ஸெளந்தரியலஹரியில் கூறுகிறார். காதில் தோடு, நெற்றியில் குங்குமம், கழுத்தில்கருகுமணி இத்யாதி மங்கள சின்னங்களெல்லாம் சுமங்கலிலக்ஷணம். அம்பாளும் காதில் தாடங்கம் அணிந்திருக்கிறாள். சாதாரண பனை ஒலையைத்தான் தாடங்கமாகப் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள். தாலீபலாச தாடங்கம் என்று இதைஸ்தோத்திரங்கள் சொல்கின்றன. பழைய காலத்தில் எல்லோருமே படாடோபம் இல்லாமல் எளிமையிலேயே சுபிக்ஷமாக இருந்தார்கள் என்பதற்கு இது ஒரு திருஷ்டாந்தமாகத் தோன்றுகிறது. அம்பாளைப்போலவே எல்லா ஸ்திரீகளும் பனை ஒலையைத்தான் போட்டுக்கொண்டிருக்கவேண்டும். இதனால்தான் பிற்காலத்தில் வைரத்தோடுபோட்டுக் கொள்கிற வழக்கம் வந்தபின்கூட, அதை வைர ஒலைஎன்றே சொல்கிற வழக்கம் உண்டாகியிருக்கிறது.
அம்பாளுடைய தாடங்கத்துக்கு வருவோம். மங்களச் சின்னமானதாடங்கம் அவள் காதிலிருந்து இறங்கக்கூடாது. அப்படியானால்பரமேசுவரன் எக்காலத்திலும் ஜீவிக்கத்தான் வேண்டும்.இதனால்தான் அவள் ஆலஹால விஷம் உண்டும்கூட அது அவரைப்பாதிக்கவில்லை.
இது உன் தாடங்க மகிமையம்மா!என்கிறார்ஆசாரியாள். திருவானைக்காவில் அகிலாண்டேசுவரியின் தாடங்கத்திலேயே ஸ்ரீ சக்ர, சிவ சக்ரப் பிரதிஷ்டை செய்து, அவளைஸெளம்ய மூர்த்தியாக்கின ஆசாரியாள், இப்படி இங்கே தவ ஜனனிதாடங்க மஹிமா என்கிறார்.
விஷத்தைச் சாப்பிட்டும் பரமேசுவரன் சொஸ்தமாக இருப்பதற்குக்காரணம், எந்த விஷத்தையும் முறிக்கிற மருந்தாக, அமிருத்தமாக,அம்பிகை அவரோடு சேர்ந்து இருப்பதுதான். வேத வாக்கியமான ஸ்ரீருத்திரத்தில் இப்படித்தான் சொல்லியிருக்கிறது. ருத்திரனாககோரமாக இருக்கிற உனக்கு சிவா என்று ஒரு மங்கள சரீரம்இருக்கிறது. இந்த சிவாதான் லோகம் முழுவதற்கும் மருந்து. (சிவாவிச்வா ஹபேஷஜீ) லோகத்துக்கு மட்டும்தான் அது மருந்தா?இல்லை. ருத்திரனாக உனக்கும்கூட சிவாதான் மருந்து. (சிவா ருத்ரஸ்யபேஷஜீ) என்று வேதம் சொல்கிறது. கோர ஸ்வரூபியையும் தன் பதி விரத்யத்தால் மங்களமாக்கி, அவரை என்றென்றும் ஜீவிக்கும்படிசெய்கிறவளை ஸ்திரீகள் ஆராதித்தால் பதிபக்தியும், தீர்க்கஸெளமங்கல்யமும் ஸித்திக்கும்.”
இப்படி ஆலகால விஷமே அன்னை அருளினால் அமுதமாகமாறும் என்றால், எந்த கொடிய வினைப்பயந்தாம் நம்மைஅழித்துவிட முடியும் ?அந்த அம்பிகை அனைத்துவினைகளையும் மாற்றி அருள்பவள் அல்லவா நம்வினைகளையும் கூட அவள் மாற்றி அருள் புரிவாள்.
'அம்புய மேல் திருந்திய சுந்தரி' என்று சொல்லுவதுரசிக்கத்தக்கது. அம்புயம் என்றால் தாமரை மலர். தாமரை மலர்மேல் இருப்பதோ சரஸ்வதியும் லஷ்மியும் தான். அலைமகளும் கலை மகளுமே தாமரை தாமரை மலர்மேல் அமர்ந்து அருள்புரிபவர்கள். மலைமகள் தாமரை மேல் வீற்றிருப்பது போல்நாம் பார்த்தது இல்லை. ஆனல் இங்கோ, அன்னைஅபிராமியை, தாமரை மலர்மேல் வீற்றிருக்கும் தெய்வமாகசொல்லுகிறார் பட்டர்.
“பத்மாசனா” என்று லலிதா சஹஸ்ரநாமம் சொல்வதும் இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது!
‘அந்தரி’ என்ற பயன்பாடும் அழகான ஒன்று. அந்தரம் என்றால் ஆகாசம் என்று பொருள். ஆகாச ரூபிணியாக இருக்கிறாள் அவள். “தகாராகாச ரூபிணி” என்றும் “பராகாசா” என்றும் லலிதா சஹஸ்ரநாமம் பேசுவதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
இத்தகைய அம்மாவின் திருவடி என்மேல் படட்டும் என்று கூறுகிறார் பட்டர்.
முப்புரை என்று தொடங்கி முத்தொழில் புரிபவளாய்க் காட்டி,அந்த முத்தேவர்களுக்கும் மூத்த, அந்த முத்தொழில் புரியும்தேவியே முப்பெரும் தேவியருமாய் இருக்கிறாள் என்றுசொல்லாமல் சொல்லுகிறார் பட்டர்.
இப்படி, முத்தொழில் புரி தேவி, முப்பெரும் தேவியருமாய்விளங்கும் அந்த அபிராமி, நஞ்சினையும் அமுதாக்கி அருளியஅந்த அன்னை தனது பத்ம பாதங்களை நம் மீதும் வைத்து, நம்வினைகளையும் களைந்து, நம்மைக் காக்க



                                                                           குருஜி கற்பிக்கிறார் 

video
                                                                                                         


Utube  Link for ANDROID  and   IPAD   PHONE


https://youtu.be/qXg_i_F2xWI 


                                                                                          அன்பர்கள்


video
                                                                                                             

Utube  Link for ANDROID  and   IPAD   PHONE


https://youtu.be/IFUb4zTb6jk 

                                                   முருகா சரணம் 




Monday, 12 June 2017

வைகாசி விசாகம் நிறைவு

                                                                     


                                           வைகாசி விசாகம்  நிறைவு                        
                                                                                                     
                                                                                                    


வைகாசி விசாகம் வழிபாடு  ஷண்முகா  அர்ச்சனையுடன்  தொடங்கி  மூன்று மணி நேரம் பக்தி பாவத்துடன் அன்பர்கள் இசைக்க இனிதே நிறைவு பெற்றது.

மும்பையின்பல பகுதிகளிலிருந்தும் வந்த அன்பர்களோடு சில  சென்னை அன்பர்களும் ,டெல்லி அன்பர்களும் கலந்து கொண்டனர்.

வழக்கம்போல் வழிபாட்டுக்கு முன்னதாக ஆதி சங்கரரின் சுப்ரமண்ய  புஜங்கம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது..

                                                                                                         


Utube  Link for ANDROID  and   IPAD   PHONE


https://www.youtube.com/watch?v=LUvlKWe5AoY



வழிப்பாட்டில் சிறப்பு அம்சமாக அன்பர்கள் வகுப்புகள் முழுவதும் இசைத்தது தான்.
                                                               அதன் ஒலிப்பதிவு


                                           

Utube  Link for ANDROID  and   IPAD   PHONE

https://www.youtube.com/watch?v=ATl82_7jucg



                                                                              சில புகைப்பட காட்சிகள் 

                                 

                                                                                         





















                                                                       


   
                                                                                          முருகா சரணம்                                                                                         

Thursday, 8 June 2017

அபிராமி அந்தாதி வரிசை 4



                                         அபிராமி அந்தாதி  வரிசை ....பாடல்  4 
                                                                                



                                                         பாடல் 
மனிதரும் தேவரும் மாயாமுனிவரும் வந்து சென்னிக்
குனிதரும் சேவடிக் கோமளமே கொன்றைவார் சடைமேல்
பனிதரும் திங்களும் பாம்பும் பகீரதியும் படைத்த
புனிதரும் நீயும் என்புந்தி எந்நாளும் பொருந்துகவே


                                                             அன்பரின்  விளக்கவுரை 

மனிதர்களும் தேவர்களும், என்றும் அழியா அமரத்தன்மை படைத்த முனிவர்களும் வந்து தலை வணங்கும் சிவந்த பாதத் தாமரைகள் படைத்த அபிராமியே! தன்னுடைய நீண்ட ஜடாமுடியில் கொன்றை மலரையும், பனி போன்ற குளிர்ச்சி பொருந்திய நிலவினையும் பாம்பினையும் பகீரதி எனப்படும் கங்கையையும் கொண்டிருக்கும் சிவ பெருமானும் நீயும் என் மனதில் என்றும் இருந்து அருள வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார் பட்டர்.
 மனிதரும், தேவர்களும், முனிவர்களும் என்று வரிசைப் படுத்துவதில் ஏதேனும் உள்ளதோ? மனிதர்களை விட மேலானவர்கள் தேவர்கள். அப்படி என்றால், தேவர்களை விட மேலானவர்கள் முனிவர்களா என்ற கேள்வி எழுகிறது. அதுவும், சாதாரணமான முனிவர்கள் இல்லை. 'மாயா' முனிவர்கள். தேவர்களைக் காட்டிலும் மேலான, 'மாயாத - இறவாத தன்மை கொண்டவர்கள்' என்றுதான் பொருளாகிறது. அப்படி இறவாத தன்மை கொண்ட முனிவர் யார்? அவர்கள் எப்படி தேவர்களிலும் மேலானவர்கள்.
முனிவர் என்பது நீண்டகாலம் சூட்சும வடிவில் வாழும் முனிவர்களைக்குறிக்கும்.அதேநேரம், திருக்கடவூரில் மரணமில்லாத சிரஞ்சீவி நிலைபெற்றமார்க்கண்டேயரின் நினைவு எழுகிறதல்லவா. அந்தப் பரமனின் காலைப் பற்றிய பாத்திரத்தில், அந்த ஈசனது இடது கால் எமனை உதைத்துத் தள்ளிய காட்சி நம் கண்முன் விரிகிறது. இடப்பக்கம் அமர்பவள் அந்த தேவியே அல்லவா? அதனால், தனது பதியின் காலைப் பற்றிய பக்தனைக் காத்து அருளியவள் அவளே என்றும் புலனாகிறதே! அம்பிகையை அன்றாடம் வணங்குபவர்கள் பட்டியலில் மார்க்கண்டேயர்இடம் பிடித்திருப்பதில் ஒரு சுவாரசியமான காரணம் உண்டு.

தேவர்கள் அழிவற்றவர்கள் என்று சொல்லப்பட்டாலும், அவர்களும், மஹாப் ப்ரளய காலத்தில் அழிந்துதான் போகிறார்கள். ஆனால், மரணமே இல்லாத சிரஞ்சீவியான மார்க்கண்டேயர் போன்ற முனிவர்கள், தேவியின் சரணங்களைப் பற்றியதால், என்றும் வாழ்கிறார்கள் என்று குறிப்பிடுவதால்தானோ என்னவோ, இங்கே, மனிதர் - தேவர் - மாயா முனிவர் என்று வரிசைப் படுத்துகிறார் அபிராமி பட்டர்.
இப்பாடலில் அன்னையும் தந்தையும் எந்நாளும் எம்மனதில்நீக்கமற நிறைந்திருக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார். மனிதர்கள் வந்து உன்னைவணங்குகின்றார்கள் தாயே... அமரர்களும் உனைத் தேடி வந்து வணங்குகின்றார்கள். மரியாது வாழும் வாழ்வு பெற்ற தவசீலர்களும் உன்னை வந்து வணங்குகின்றார்கள்.தலைகுனிந்து உனது செம்மை நிறப் பாதங்களை வணங்குகின்றார்கள் தாயே...அப்படிப்பட்ட சேவடிகளைப் பெற்ற தாயே... கோமளவல்லியே... என்று அன்னையைஅழைக்கிறார் அபிராமிப் பட்டர். அம்பிகையின் திருவடித் தாமரைகளை எத்தனைபேர் வணங்கினாலும் அது வாடுவதில்லை.”சேவடிக் கோமளமே” என்பதற்கு திருவடித்தாமரை என்றும்பொருள். அனைவராலும் வணங்கப்படும் திருவடிகளைக் கொண்ட தாமரையேஎன்றும் பொருள். கொன்றைப்பூக்களை அணிந்த சடையிலேயே குளிர்தரும்நிலவையும், பாம்பையும், வற்றாத உயிரூற்றான கங்கையையும் அணிந்த புனிதரும் என்றுஅபிராமிப் பட்டர் சிவனைக் குறிப்பிடுங்காலை
"மாசறு திங்கள் கங்கை முடிமேல்அணிந்து என் உளமே புகுந்த ..." என்று தென்னாடுடைய சிவனைக் கொண்டாடியசம்பந்தரின் வரிகள் இவ்விடத்து நினைவுக்கு வருகின்றன. கொன்றைத்தார் சூடிய தன் சடாபாரத்தில் குளிர்ந்த நிலவையும், நாகத்தையும் கங்கையையும் சூடியவராகிய சிவமெருமானும் அம்பிகையும் தன்னுள்ளத்தில் வந்துபொருந்தி நிற்க வேண்டுமென்று கேட்கிறார் அபிராமிபட்டர்
அந்த தேவியின் பக்கத்தில் இருக்கும் அந்த தேவனோ, கொன்றை மலர் சூடிய நீண்ட கூந்தலை உடையவன். அந்தக் கூந்தலின்மேல் நிலவினை அணிந்தவன். அதுவும் எப்படிப்பட்ட நிலவு ? பனிபொழியும் நிலவு. குளிர்ச்சி தரும் நிலவு. அது போதாதென்று பாம்பினையும் அணிந்து இருக்கிறான். இது இரண்டும் போதாது என்று பகீரதி எனப்படும கங்கையையும் அணிந்து இருக்கிறான்.
இப்படி, குளிர்ச்சியே உருவாக - பனி தரும் நிலவினையும், சில் என்று இருக்கும் குளிர்ச்சி பொருந்திய பாம்பினையும், சிலீர் என்று ஒடும் குளிர்விக்கும் கங்கையையும் அணிந்து, நெருப்புப் பிழம்பான அந்த ஈசன், அந்தப் புனிதன் நிற்கிறான்.
"பனிதரும் திங்களும், பாம்பும் பகீரதியும் படைத்த புனிதன்" என்று அடுக்கடுக்காக குளிர்ச்சியானவற்றைப் பற்றி, பட்டர் அடுக்கிக் கொண்டு போவதைப் பார்க்கும்போது, அப்பைய தீக்ஷிதர் ஒரு பாடுல சிவனை இப்படி வர்ணிச்சு பாடியிருக்காராம்.

உன்னுடைய நீண்ட ஜடாமுடியினில், கங்கையையும், சந்திரனையும் கொண்டிருக்கிறாய். உனது தாளிலும், தோளிலும், குளிர்ச்சி பொருந்திய நாகங்களை ஆபரணமாய் அணிந்திருக்கிறாய்; உனது வாம பாகத்திலோ, அந்தக் குளிர் மலையாம் இமயத்தின் மகளையே வைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்; இதற்கும் மேலாய், குளிர்ந்த சந்தனத்தை உடல் முழுதும் தடவிக் கொண்டிருக்கிறாய்! எப்படியப்பா நீ இந்தக் குளிர்ச்சியை எல்லாம் தாங்குகிறாய்?
எனக்குப் புரிந்து விட்டது! நீ என்னுடைய மனதிலே, பாவங்களே செய்து கொதித்துப் போயிருக்கும் என் மனதிலே வந்து அமர்ந்து கொண்டிருக்கிறாயில்லையா, அதனால்தான் உனக்கு அந்த சக்தி வந்திருக்கிறது" என்று சொல்லுகிறார் அப்பைய தீக்ஷிதர்!
அந்த அப்பைய தீக்ஷிதரின் வரிகளை ஞாபகப் படுத்தும் அதே "குளிர்ச்சி பொருந்தியவற்றை அந்த ஈஸ்வரன் சூடி நிற்பதை "பனிதரும் திங்களும், பாம்பும், பகீரதியும்" என்னும் அடுக்குத் தொடர்கள் நினைவு படுத்துகின்றன!!
அந்தப் புனிதரும், நீயும், என் புத்தியிலே என்னாளும் பொருந்தி இருக்க வெண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறார் பட்டர்.
'பகீரதியும் படைத்த புனிதர்' என்ற வரியும் மிக அழகான ஒன்று.
பகீரதன் தவம் செய்கிறான். எதற்காகத் தவம் ? கங்கையை வரவழைப்பதற்காக. கங்கை எங்கே இருக்கிறாள்? அவள் வானுலகில் மட்டுமே ஒடும் ஒரு நதியாக இருந்தாள். விண்ணவர்க்கு மட்டுமே சொந்தமானவளாக இருந்தாள். எதற்காக கங்கை வர வேண்டும்? பகீரதனின் முன்னோர்கள் கடைத்தேறுவதற்காக. முனிவர் ஒருவரின் சாபத்தால் சாம்பலாய்ப்போன தம் முன்னோர் நல்ல கதி அடைய வேண்டும் என்பதற்காக பகீரதன் தவம் செய்கிறான். தனக்காக இல்லை. தன் சுய லாபத்திற்காக இல்லை.
ப்ரம்மனின் வரமும் கிடைத்தது. கங்கை வருவாள். ஆனால், அவள் வரும் வேகத்தைத் தாங்கிப் பிடித்து அவளை வழிமுறை செய்து விடுவது யாரால் முடியும் ? ஈசனால் மட்டுமே முடியும் என்று சொல்லுகிறார் ப்ரம்மா. இப்பொது பகீரதன் மறுபடியும் ஈசனை நோக்கி தவம் செய்கிறான். ஈசனும் மனமிரங்கி வருகிறார். கங்கை வருகிறாள். விண்ணுலகில் இருந்த தன்னை மண்ணுலகிற்கு வரவழைக்கப்படுவது யாரால் என்ற கேள்வியுடன் கோபமாய் வருகிறாள்.
வந்தவளை ஈசன் தன் தலையில் தாங்குகிறார். அந்த வேகத்தை, காட்டாற்று வெள்ளமெனப் பெருகி வந்த அந்த பகீரதன் வரவழைத்த கங்கையை, பாகீரதியை, தன் தலையில் தாங்கி இந்த பூவுலகையே காத்து அருளினவர் அந்தப் புனிதர்.
அதனால்தான், "பகீரதியைப் படைத்த புனிதர்" என்று சொல்கிறார் பட்டர்.
அப்படிப்பட்ட புனிதரும் நீயும் என் உள்ளத்தில் வாருங்கள் எங்கிறார். இதுவும் மிக அழகான ஒரு இடம். “அம்மா நீ வா” என்று சொல்லவில்லை!!
“அம்மா, நீ எனக்கு, என்னுடைய தந்தையான அந்தப் பரமேஸ்வரனுடன் சேர்ந்து வந்து, அருள் செய்வாயாக” என்று கேட்டுக் கொள்ளுகிறார்.
“ஜகதப் பிதரௌ வந்தே பார்வதி பரமேஸ்வரௌ” என்று காளிதாஸன் சொன்னாற்போல, தாயொடு தந்தையும் சேர்ந்து வந்து அருள்செய்யுமாறு வேண்டுகிறார் பட்டர்.
அப்படி உலகையே காத்து அருளிய அந்தப் புனிதரும், நெருப்புப் பிழம்பென நின்றாலும், நிலவினை அணிந்து, பாம்பினை அணிந்து, அந்த பகீரதியையும் அணிந்து சற்றே குளிர்ந்து இருக்கும் அந்த ஈசனும், உலகிலே அனைவரும் வந்து வணங்கும் அந்த கோமளமென தாளிணை உடைய அந்த தேவியும் நம் மனதில் பொருந்தி அமர்ந்து அருள் செய்யட்டும்.
இந்த அந்தாதி சொல்றதுனால எல்லாருக்கும் அந்த பராம்பிகை உயர்ந்த பதவி கொடுப்பா நிச்சயம்.
அபிராமி சரணம் சரணம்..


                                                                           குருஜி கற்பிக்கிறார் 

video
                                                                                 
                                                                                 அன்பர்கள் 
video
                                                                                  

                                                       அபிராமியே சரணம் 

                                                           முருகா  சரணம்                                               

Saturday, 3 June 2017

Receiving message relating to our publication through EMail



Receiving message relating to our publication through EMail

Many Anbargal registered their Email Address for the purpose of receiving our evey Publication automatically ,(through Feed Burner system) and they were receiving our publication Notification.

However,for the last three months  members  are not receiving our Publication messages due to some technical problem and we are trying to set right the position

Meanwhile.we have decided to send messages Under Group mail System on trial basis, on the basis of Email List available with us together with  the Link of the Publication every time.

As a trial basis,we have sent message through Email with a Link for our recent Publication from 1st June 2017

Example  Link



However,some messages have been  returned undelivered to us 

If any member has not received  our Message from 1st June 2017 he/she may report to us together with his/her  E Mail  Id for the purpose of including fresh in our list.They may also view other publications,they missed

Anbars are requested to share this information to other Anbars and  offer their Suggestions to improve our services

U tubes published

We have also pulished more than 150 Vedioes so far,

Anbars are requested to kindly view and subscribe.

They may also offer their comments towards improvement  only .

UTUBE  Account

thiruppugazh anbrgal

Link


Muruga Saranam

Thursday, 1 June 2017

அபிராமி அந்தாதி வரிசை ....பாடல் 3



                 அபிராமி அந்தாதி  வரிசை ....பாடல்   3


                                                     திருக்கடையூர் ஆலயம் 

             thirukkadaiyur festival thai amavasai க்கான பட முடிவு




                                                                     பாடல் 



" அறிந்தேன் எவரும் அறியா மறையை, அறிந்து கொண்டு
செறிந்தேன் நினது திருவடிக்கே, திருவே, வெருவிப்
பிறிந்தேன் நின் அன்பர் பெருமை எண்ணாத கரும நெஞ்சால்,
மறிந்தே விழும் நரகுக்குறவாய மனிதரையே"


                                                    அன்பரின் விளக்கவுரை 

"நினது பெருமையை, யாரும் அறிய முடியாத நினது பெருமையை அறிந்தேன். உனது திருவடியிலேயே கலந்து விட்டேன். நினது அன்பர்கள் பெருமையை எண்ணாத, தீவினை மிக்க, நரகத்தில் வீழ்ந்து படும் மனிதரை விட்டு விலகி விட்டேன்" என்று பாடுகிறார் பட்டர்.
இங்கே, அன்பர் கூட்டத்தின் பெருமை பேசப்படுகிறது.
"அன்பர் பணி செய்ய எனை ஆளாக்கி விட்டு விட்டால்,
இன்ப நிலை தானே வந்தெய்தும் பராபரமே" என்று பேசுகிறார் தாயுமானவர்.
"அங்கமெல்லாம் குறைந்தழுகும் தொழுனோயராயினும், அவர் கண்டீர் நாம் வணங்கும் கடவுளாரே" என்று, சிவன் அடியார்கள் பற்றி பேசுவார் அப்பர் பெருமான்.
சங்கர பகவத் பாதரும், பரம் பொருளை அடையும் மார்கம் பற்றி பஜ கோவிந்தத்தில் பேசும் பொழுது,
" சத்சங்கத்வே, நிஸ்ஸங்கத்வம்
நிஸ்ஸங்கத்வே, நிர்மோகத்வம்
நிர்மோகத்வே நிச்சல தத்வம்
நிச்சல தத்வே ஜீவன் முக்திஹி"
என்று பேசுகிறர். ஜீவன் முக்தி பெரும் வழியின் முதல் படி, "சத்சங்கமே" , "அன்பர் கூட்டம் கலத்தலே" என்று சொல்லுகிறார்.
அன்பர் கூட்டத்திற்கு அப்படி என்ன பெருமை? அது ஏன் அவ்வளவு முக்கியமானதாகப் பேசப்படுகிறது?
இறைவனுக்கு, தனது அடி சேரும் அடியார்களை விட, தன் அன்பர்களின் அடி சேரும் அடியார்க்கும் அடியாரே மிகவும் ப்ரியமானவர்களாம். தன்னைப் பிழைத்தவர்களைக் கூட அவன் மன்னித்து விடுவான். ஆனல், தன் அடியார்களைப் பிழைத்தவர்களை அவன் ஒருபோதும் மன்னிப்பதே இல்லை.
அந்தப் பரமனின் அடியவனான அம்பரீஷனை அழிக்க ஒரு பூதத்தை ஏவி விட்ட துர்வாசருக்கு அந்த நாராயணன், அனைவருக்கும் அபயம் அளிப்பவன், அபயம் கொடுக்கவில்லை. துர்வாசரை, அந்த அம்பரீஷனிடமே திருப்பி அனுப்பி வைத்தான்.
அந்தப் பரமனும் சரி, இந்த அபிராமியும் சரி. அன்பர் கூட்டதை ஏன் அவ்வளவு உயர்வாகக் கொண்டாடவேண்டும்?
ஸ்ரீ முக்கூர் லஷ்மி நரசிம்மாச்சார்யார், தனது திருப்பாவை விளக்க உரையிலே, சற்று வேடிக்கையாகவே சொல்லுவார் : "ஆயர்பாடியிலே கண்ணன் குழந்தையாக இருக்கிறான். அந்தக் குழந்தையை அழித்து விட, ஒடி வருகிறது ஒரு வண்டிச் சக்கரம். சகடாசூரன் தான் வருகிறான் வண்டிச் சக்கரமாக. வந்த அந்த சக்கரத்தை எது தடுத்து நிறுத்தியது? அந்தக் கண்ணனின் பாதங்கள் தானே! அந்தப் பாதம் பட்ட உடனேயே, சகடாசூரன் தூள் தூளாகிவிட்டான். அப்படி, அந்த பகவானையே காப்பாற்றியது எது? அந்த பாதம் அல்லவா? அப்படி அவ்வளவு பெருமை பெற்ற அந்தப் பாதங்களையே பற்றி இருப்பவர்கள் அல்லவோ பெருமை வாய்ந்தவர்கள்? அதனால் தான் அந்த மாயனும், இந்த பாதத்திலே அப்படி என்ன சுவை இருக்கிறது என்று கண்டு பிடிக்கத்தானோ என்னவோ, தனது கால் கட்டை விரலை எடுத்து வாயில் வைத்து சுவைத்துக் கொண்டு இருக்கிறான்!! "
அப்படி, அந்த பகவானையும் விட உயர்ந்தது, அவனது கமலப் பாதங்கள். அந்தப் பாதங்களையே பற்றி இருக்கும் அடியார்கள் அல்லவோ மிகவும் உயர்ந்தவர்கள். அப்படி மிகவும் சிறந்தவர்களாக இருப்பதனால்தான் அந்த அன்பர் கூட்டம் கலந்து இருத்தலே அந்த இறைவனுக்கும் உகந்ததாக இருக்கிறது.
அப்படிப் பட்ட அந்த அன்பர்களின் பெருமையை எண்ணாமல் இருக்கும் மனிதர்கள் அற்பர்கள் அன்றி வேறு யார்?
"அன்பர் கூட்டத்தோடு சேராமலும், அந்தப் பரமனை விடவும் உயர்ந்ததான பாகவதர்களைப் பற்றி நினையாமலும் இருக்கும் பாவம் செய்த மனிதர்களின் கூட்டிலிருந்து, அன்னையே, நான் பிரிந்து, கிளம்பி வந்துவிட்டேன்" என்று சொல்லுகிறார் பட்டர்.
விபீஷணன், ராவணனுக்கு, எவ்வளவோ நல்லது சொல்லிப் பார்த்தான். ராவணன் செவிகளில் அவை ஏறவே இல்லை. விபீஷணன், அந்த அற்பனாகிய, பாவியாகிய ராவணனை விட்டுப் பிரிந்து, இராமனின் தாளிணகளைச் சேர ஓடி வந்துவிட்டான். அது போல, இங்கே, பட்டரும், இப்படிப்பட்ட அற்பர்களை விட்டுப் பிரிந்தேன் என்கிறார்!
"மறை" என்பதற்கு, 'வேதம்' என்று பொருள். அதனை, 'மறை' என்று ஏன் குறிப்பிட்டார்கள்? ஒரு தகுதியான மாணவனுக்கு, தகுந்த உபாத்யாயரால் உபதேசம் செய்யப்பட்டு மட்டுமே அது கற்கப் பட்டதால், அது மறை பொருள். வேதத்தின் உட்பொருள் ஆய்ந்து பார்ப்போருக்கு மட்டுமே விளங்குவதால் அது மறை பொருள்.
'எவரும் அரியா மறை' என்பது எது? இங்கே அந்த அபிராமியை அடையும் நெறியையே குறிப்பிடுகிறார் பட்டர் என்று தோன்றுகிறது. அந்த சாக்த நெறியை, அந்த அபிராமியை அடையச் செய்யும் அந்த சிறந்த வழியை முழுக்க அறிந்தவர் யார்தான் இருக்க முடியும்? "இதோ நான் இருக்கிறேன்' என்கிறார் பட்டர். அந்த மறை காட்டும் முதற்பொருளான அபிராமியையே அடைந்து விட்டேன் - அந்த அம்பிகையின் பாத கமலங்களையே அடைந்து விட்டேன் - அந்த மறையின் முதலாகவும் முடிவாகவும் இருக்கும் அந்த பாத கமலங்களையே அடைந்து விட்டேன் என்று பேருவகை கொள்கிறார் பட்டர்.
அவளது அருளினால் அல்லவோ 'எவரும் அறியா மறையை' அவரால் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது?
இங்கே " செறிந்தேன் உனது திருவடிக்கே" என்னும் இடத்தில் வரும் ஏகாரம் மிக அழகானது!
சில பேர் நிறையப் படிப்பார்கள். அறிந்து கொள்வார்கள். ஆனால், அறிந்து கொண்டபடி நடப்பார்களா என்றால், கிடையாது. அப்படி இருப்பவர்களது அறிவினால் என்ன பயன்? அறிந்த அறிவின்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும்.
இங்கே, அபிராமி பட்டரும், "யாவரும் அறிய முடியாத மறையை அறிந்து கொண்டேன், அப்படி அறிந்த அறிவின் முடிவாக, நீயே கதி என்று தேர்ந்தேன், உனதடியே வந்து சேர்ந்து விட்டேன். வேறு எந்த தெய்வத்தையும் நாடிச் செல்லவில்லை. உனதடி மட்டுமே துணை என நாடி வந்துவிட்டேன்" என்று சொல்லுகிறார். திருவள்ளுவரும் அழகாகச் சொல்லுவாரே :
"கற்றதனால் ஆய பயனென்கொல் வாலறிவன்
நற்றாஆள் தொழார் எனின்"
என்று!
படிப்பதனால், கற்பதனால், என்ன பயன்? அனைத்தையும் அறிந்த அந்த இறைவனின் தாள் தொழுவது அல்லவோ கற்பதன் பயன்?
இங்கோ, பட்டர், "எவரும் அறிய மாட்டா அந்த மறையை" அல்லவா அறிந்து கொண்டிருக்கிறார்! அந்த அறிவின், பயன், அந்த அறிவைக் கொடுத்தவளின் தாளிணைகளை அடைவதே அல்லவா!
பக்தர்களுக்கு மிகச் சிறந்த செல்வமாக இருப்பவள் அந்த தேவியே அல்லவா? லலிதா சஹஸ்ரநாமமும், தேவியின் திருநாமங்களில் ஒன்றாக, "மஹாலஷ்மி" என்று குறிக்கிறது. அதனால்தான், அபிராமியை, இங்கு பட்டர், "திருவே" என்று அழைத்தார் போலும்!!
அந்த முழு முதற் பொருள், நம் வினைகளையும் தீர்த்து, நம்மையும் ஆண்டு கொண்டு, நம்மையும் தன் பாதாரவிந்தங்களில் சேர்த்துக்கொள்ள நாம் ப்ரார்த்தனை செய்வோம்.


அபிராமி சரணம் சரணம்.

                                                                           குருஜி கற்பிக்கிறார் 
                                                                                                       

video
                                                                                                             A
                                                                                  அன்பர்கள் 

video
                                                                 

                                                                        அபிராமி சரணம் சரணம்.

                                                                                        முருகா சரணம்